Tag Archives time-lapse

KomkommerCam

--| Lief Dagboek, Leaf Deiboek |--

Troch Posted on 0 reaksjes 105 x besjoen

Dertien september 2020. Nog steeds niets te melden. Komkommertijd

Mevrouw werkt, ik zit thuis mijn tijd uit te zitten en zo nu en dan kom ik mijn hol uit om, met gevaar voor eigen leven, boodschappen te doen dan wel mijn moeder te vereren met een bezoek van mijn sprankelende persoonlijkheid.

Zo ook twee weken terug. Het was tenslotte alweer enige tijd geleden en het moment was daar om de vruchten van mijn noeste arbeid -lees het uitproberen van een recent gemonteerde, overgebleven dashcam aan de achterkant van mijn geliefde BettyFord– in de praktijk te brengen tijdens een ritje naar Friesland. En weer terug natuurlijk (klik ↓):

Verder allemaal niet zo heel spannend: het was ouderwets gezellig-met-restricties, broer was thuis maar die had meer oog voor z'n nieuwe pc dan voor z'n oude broertje… Niet erg want lekker rustig. Kortom; business as usual.

Eenmaal weer thuis besloot ik van de dashcamopnamen één geheel te maken want tijd teveel en inspiratie te weinig, ét voila; zie onder.

Resumé: nog steeds geen kont te beleven in het insignificante bestaan dat eamel heet en dus gaan we gewoon verder waar we gebleven waren v.w.b. het minimaliseren ervan: sociale media-accounts worden leeggetrokken, opgeschoond dan wel opgeheven omdat we eind dit jaar een al dan niet vrijwillige frisse start kunnen maken (lang verhaal; vertel ik je wellicht nog wel eens).

Nog even dit: mocht je hier gekomen dankzij een kattebelletje in je mail of d.m.v. een RSS melding, raad ik je ten zeerste aan de huishoudelijke mededeling onder het filmpje te lezen. Geloof me, 't is voor je eigen bestwil… 😄

 

Trettsjin septimber 2020. Noch hieltyd neat te melden. Komkommertiid.

It frommeske wurket, ik sit thús myn tiid út te sitten en sa no en dan kom ik út myn hol om, mei gefaar foar eigen libben, boadskippen te dwaan dan wol myn mem te ferearjen mei in besyk fan myn sprankeljende persoanlikhyt.

Sa ek twa wiken werom. It wie ta beslút alwer iennige tiid lyn en it momint wie dêr om de fruchten fan myn warbere wurk -lês it besykjen fan in koartlyn fêstmakke, oerbleaune dashcam oan de efterkant fan myn leafste BettyFord– yn de praktyk te bringen wilens in ritsje nei Fryslân. En wer werom natuerlik (klik ↓):

Fierder allegearre net sa hiel spannend mar it wie âlderwetsk gesellich-mei-restriksjes, broer wie thús mar dy hie mear each foar syn nije pc dan foar syn âlde broerke… En da's oké want lekker rêstich. Koartsein; business as usual.

Ienris wer thús besleat ik fan de dashcamopnamen in hiel te meitsjen want tiid tefolle en ynspiraasje te min, ét voila; sjoch ûnder.

Koartsein: noch hieltyd gjin kont te belibjen yn it insignifikante bestean dat eamel hyt en dus gean wy gewoan fierder wêr wy bleaun wiene f.w.b. it minimalisearjen derfan: sosjale media-accounts wurde leeglutzen, opskjinne dan wol opdoekt om 't wy ein dit jier in al dan net frijwillige frisse start meitsje kinne (lang ferhaal; fertel ik dij fèst noch wol ris).

Noch efkes dit: bist do hjir kaam troch in kattebeltsje yn dyn mail of troch in berjocht yn dyn RSS reader, is it lang net ferkeard dat jo de húshâldlike meidieling ûnder it filmke lêze. Leau mij,'t is ta dyn bêstens. 😄


Dit Is Uw Leven

Gatgedicht. | #klussemeidurk

Troch Posted on 2 reaksjes 95 x besjoen
Wederom vijf jaar van mijn leven, gegarandeerd de aankomende veertien dagen hardcore (spier-) pijn van boven naar benee, bovenop de reguliere chronische vermoeidheid vanwege daarom, maar met vreugde in mijn hartje kan ik u mededelen dat mijn gat is gedicht.

Ik herhaal: mijn gat is gedicht.

Einde bericht.

PS. Stratenmaken blijft zo niet mijn ding een vak. Bah.

En toen was het winter

(Deze is voor de annalen)

Troch Posted on 0 reaksjes 691 x besjoen


Verder niet zo heel bijzonder, dit stukske; sneeuw hebben we tenslotte allemaal gezien, vandaag. Maar 't feit dat het al even geleden is dat er überhaupt iets van dat witte goedje naar beneden kwam is wél een postje waard, me dunkt.

Tel daarbij op dat 't (hopelijk) één van de laatste updates is inzake mijn tuin en het zou bijna een schande zijn om er niet over te schrijven.

Anyhoe.

Vanmorgen voor de leut even m'n statief voor het bovenraam geplempt, Iphone erin, iMotion timelapse-appje aangeslingerd et voila; enkele uren later een beeldend verslag van vallende sneeuw op een dijk in ons Oud-Beijerland onder begeleiding van Vivaldi's Four Seasons, Second Movement (Winter), Largo. Je weet tog.

Wat ik zeg; niet erg bijzonder maar 't is er tenslotte weer één voor de annalen.
(hier op Instagram | hier HD op de Youtubes)

Supermaan (-ish)

Nah ja. Soort van.

maantje64


Hier een nòg betere kwaliteit. En hier de beterste.


Twintig jaar geleden (vermoedelijk; smartphones met fotogelegenheid had je toen nog niet) reed ik hier (Google Streetview) naar beneden en werd ik geconfronteerd met het meest absurde wat ik tot dan toe in mijn leven had mogen aanschouwen; een werkelijk bloedrode maan ter grootte van -minstens- een voetbalstadion. Of twee.

(Voor uw beeldvorming heb ik gemeend één en ander even in te kleuren in voornoemd Google Maps Streetview-afbeelding. Let wel; het was donker maar Google doet niet aan nachtelijke Streetview-afbeeldingen dus erg realistisch is 't niet.)

Anyway; zó moet het er ongeveer uitgezien hebben (klik voor gróót);

grooootemaan300

Het ging zo snel als dat 't kwam; voor ik goed en wel mijn auto geparkeerd had om mijn ogen even uit te wrijven, was die übermaan alweer verdwenen.

Bummer; want wie zou me nou geloven?

Fast forward naar gister; er is ons een Supermaan beloofd. En niet alleen Super maar ook nog eens zwaar ongesteld. Revanche! Daar moest minstens een time-lapse in zitten!

En zo trok ik in de nachtelijke uren mijn mevrouw uit bed en samen met de honden, een zootje camera's en een broodtrommeltje vertrokken we naar het donkerste plekje van Oud-Beijerland; de parkeerplaats van De Oude Tol.

Om een kort verhaal nog korter te maken; die 'Supermaan' leek in de verste verte niet op mijn 'Megamaan'.

Het was een lullig maantje en die 14% groter-dan-normaal zag ik er ook niet in.

Tel daarbij op dat 't koud werd, zware condens grip kreeg op mijn lens en derhalve scherpstellen een onmogelijke taak bleek.

Enfin. Gelukkig hebben we de foto's nog. En, oh ja; een time-lapse! Weliswaar niet zo mooi als die andere maar wél van mij. 😉

Meer leed na de break.

1


Dirkjan! uit de vloei

↓