D(r)uck aan de deur

komkommerDe eend et moi; we hebben wat met elkaar. 

Had ik er de vorige keer nog één in bad liggen, vandaag struikel ik bekant over een hele roedel van die Muskus-mormels bij het openen van m’n voordeur.

Het jonge grut lijkt nergens bang voor en stampt gelijk naar binnen. Moeder Muskus, vooral streng doch onrechtvaardig, kent haar piepende pappenheimers, fluit het tuig terug maar laat haar principes gauw varen wanneer ik met brood over de brug kom.

Enfin; één minuut en vijf- en veertig seconden eend-in-beeld. Gefilmd volgens het Parkinson Principe want gelijktijdig voederen én filmen blijkt geen onverdeeld succes. Echter, voorzien van een koddig muziekje bést een dragelijk tafereel. Dàt dan weer wel.

Zo. Nu weer leren. Dagh!

NB. Geen idee wiens stem dat is. Ik praat niet zò. Masculine meer. Ik ben gehackt. #stom
Hoi! Mama Muskus Snurk

UPDATE: Meer eenden en nog eendje!

3 Responses

  1. Pingback: eamel.net | blog
  2. Pingback: eamel.net | blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *